Bugün, İtalya'da konuşulan dil, Toskana (Toscana) Bölgesine özgü bir dil olup ortaçağ döneminde yaşamış, Dante Alighieri, Bocaccio gibi yazar ve siyaset adamları tarafından bütün İtalya'ya yayılmış, cumhuriyet ile birlikte ülkenin resmi dili olarak ilan edilmiş, dil kurumu kurulmuş ve dilde değişik reformlar yapılmıştır. Daha sonra ise bu dil, özellikle radyo ve televizyon ile  bütün İtalyanlar tarafından kullanılır hale gelmiştir. Sardegna adasında konuşulan Sardo ile Venedik ve çevresinde konuşulan dil friulano dialek olmayan fakat tamamen farklı iki dil olarak Italya'da konuşulan diller sınıfına girmektedir.

Belirli bir kesim İtalyan, özellikle sınır bölgelerinde yaşayanlar, azınlık dilleri konuşur. İtalyan anayasası, dört adet olan bu azınlık dillerinin konuşulmasını serbest bırakmıştır. Bu diller; Trentino-Alto Adige Bölgesinde Almanca, Valle d'Aosta Bölgesinde Fransızca, Friuli-Venezia Giulia Bölgesinde Slovence ve İsviçre'de yaygın olan ve Dalmaçya Bölgesinin bazı kesimlerinde de konuşulan ladino dilidir.

Yabanci dil ve dialektlerin arasında İtalya'nın coğrafi konum ve tarihi geçmişi bakımından yakınlığı nedeniyle konuşulan diğer diller ise; Calabria ve Sicilya'da konuşulan Arnavutça, Sardenya adasında Katalan, Piemonte bölgesinde Provenzale veya Occitano dili, yakın geçmişten beri devam eden göçler nedeni ile sayısı artan, belki de İtalyancadan sonra en fazla konuşulan Arapca dilidir.

Bölgeden bölgeye göre değişiklik gösteren aksanların bulunduğu tüm yarımadada konuşulan İtalyanca'nın en yalın hali, doğum yeri olan Toskana bölgesinde konuşulmaktadır. Tanınmış turistik bölgelerde ingilizce de konuşulmasına rağmen, Fransızca, özellikle iyi eğitim görmüş İtalyanlar tarafından konuşulan ikinci yabancı dildir.

İngilizce, genellikle otellerde, turistik mağazalarda, gemilerde, uçaklarda, trenlerde ve tur otobüslerinde anlaşılabilmektedir. Fakat, İtalyanlar, yabancıların kendi dillerini konuşmaya çalışmasına memnun olurlar. Sadece iki kelime bile aniden doğan bir arkadaşlığın başlangıcı olabilir. Otellere veya yöresel bürolara gönderilecek mektuplar ingilizce, mümkünse daktilo yazısı ile yazılmalıdır.